Een paus in een vliegtuig

Paus Franciscus geeft een interview in de vlucht uit Rio

Het was me het weekje wel! Tijdens zijn vlucht uit Rio kondigde paus Franciscus out of the blue een nieuw ‘tijdperk’ aan waarin de Kerk zich zal verzoenen met homoseksualiteit en met tweede huwelijken en waarin topfuncties in het vaticaan voor vrouwen opengesteld zullen worden (het priesterschap nog net niet, maar volgens rector Torfs is dat een kwestie van tijd, dit terzijde). Triomfantelijke koppen in de media. Intussen legt het vaticaanse back-office opnieuw de klem op de oude ritus. Genoeg reden voor beroering in de traditionalistische newsstream. Wie verder leest leert snel genoeg dat de feitelijke verhalen heel wat genuanceerder zijn, maar wie maalt daarom als de telex ronkt?

Paus Franciscus verwijst in zijn afkondiging van het ‘tijdperk van barmhartigheid’ naar het verhaal van de verloren zoon. De barmhartige vader loopt naar buiten om zijn verloren zoon, die al zijn geld verbraste, zonder enig verwijt te ontvangen en organiseert een groot feest. Zo moet ook de Kerk optreden.

Maar de barmhartige Vader maakt zo zijn andere zoon jaloers en boos, die ondanks zijn trouw nooit geschenken en feestjes kreeg. Traditionele katholieken zijn verontrust nu dit soort nieuws de media beheerst. Zij voelen zich net als de oudste zoon, want veel cadeautjes hebben ze de laatste tijd niet gekregen en net als in de parabel staan ze buiten te luisteren, jaloers op alle aandacht die uitgaat naar die verloren broer die de erfenis verbraste aan werelds vermaak met slechte vrienden.

De verloren zoon hoedt varkens

Jezus bracht de rol van de oude broer niet zomaar in het verhaal. Hij viseerde ermee de farizeeen, die zijn barmhartigheid niet pikten. Traditionele katholieken zijn ook farizeeen, zegt men, omdat ze teveel bezig zijn met het veroordelen van zonde, eerder dan barmhartigheid te tonen jegens de zondaar. Misschien is dat in sommige gevallen zo. Maar het onderscheid blijft: barmhartigheid richt zich tot de zondaar, en is niet van toepassing op de zonde. De zondaar keert zich in berouw af van de zonde om barmhartigheid te ontvangen. De barmhartige vader viert de terugkeer van de zoon, niet zijn verblijf bij hoeren en varkens. Je kan maar handen schudden als langs twee kanten de hand wordt uitgestoken.

Er is nog een element in de parabel dat traditionalisten hoop mag geven. Wanneer de oudste zoon zijn beklag doet bij de Vader, begint die zijn antwoord als volgt: “Jongen, jij bent altijd bij me en alles wat ik heb is van jou.” (Lc 15:31) De Vader ontzegt de trouwe zoon niks. Ook al krijgt hij geen cadeaus, feestjes of bijzondere aandacht, door zijn nederige dienstbaarheid aan de geboden van de Vader, deelt hij in de volheid van de genade van de Vader. Trouw heeft geen beloning nodig, maar is vanuit zichzelf de beloning. Wie dat voor ogen houdt, hoeft niet jaloers te zijn op al die aandacht en feestjes en cadeaus.

 

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *