Vrije versies!

Als we dan toch beland zijn bij de ‘vrije versies’ van de geloofsbelijdenis, dan laat ik die uit de liturgiemap van Welzijnszorg links liggen (goed bedoeld hoor, daar niet van), maar vind ik die van KISI (een internationale koorwerking) wel leuk.

KISI - God's singing kids
KISI – God’s singing kids

1. Ik geloof in God de Vader, Schepper van hemel en aarde. Ik geloof in Jezus Christus, Zijn enige Zoon onze Heer. Ontvangen van de Heilige Geest, geboren uit de Maagd Maria, heeft geleden onder Pontius Pilatus, is gekruisigd, gestorven, voor mij!

2. Ik geloof dat Jezus Christus, ter helle is nedergedaald. Op de derde dag verrezen, en Hij leeft nu in eeuwigheid! Hij is opgestegen ten hemel, zit aan de rechterhand van God de Vader. Vandaar zal hij komen oordelen, de levenden, de doden, ook mij.

3. Ik geloof in de Heilige Geest, de heilige katholieke Kerk. De gemeenschap van de Heiligen, de vergeving van de zonden. De verrijzenis van het lichaam en het eeuwige leven. De verrijzenis van het lichaam, en het eeuwige leven. Amen! Amen! Amen! Amen!

De tekst van de geloofsbelijdenis is lichtjes aangepast om gezongen te worden in drie strofen. Je zou dan verwachten dat gewerkt wordt op basis van de drieledige structuur die al in de geloofsbelijdenis zit, nl. die van de goddelijke drie-eenheid Vader, Zoon en Heilige Geest. Dat zie je in de credo’s van welzijnszorg nog terugkomen, maar dan ontdaan van relevante inhoud. Heel bij-de-tijds is dat echter niet, toch?

Hedendaagse christenen beleven immers een persoonlijke relatie met Christus! Het credolied van KISI laat die persoonlijke relatie perfect tot haar recht komen, zonder de inhoud van het credo te verminken. Wat is het geheim? De juist vraag stellen, een vraag die ik vind in de Mechele Catechismus: “Voor wie heeft Jezus Christus geleden en is Hij gestorven?” Antwoord: “Jezus Christus heeft geleden en is gestorven voor alle mensen en voor ieder in het bijzonder.”

Het antwoord is tweeledig, maar het tweede deel voegt inhoudelijk niks toe… op het eerste zicht. Wie goed leest ontdekt in dit antwoord dat Jezus’ offer niet zonder meer universeel is, maar dat het bovendien de basis is van zijn persoonlijke relatie met elk van ons. Hij is niet gestorven ‘voor iedereen’, maar ‘voor mij’. In de catechismus leren we dat Jezus geen allemansvriend is, maar een persoonlijke boezemvriend en vertrouwensman, die elk van ons zich mag toe-eigenen. Of volgens het KISI-lied: Jezus is voor mij gestorven! (strofe 1) en Jezus zal mij oordelen! (strofe 2). Als kern van onze persoonlijke relatie met Jezus gaat deze verwoording veel dieper en is ze veel beter aangepast aan de tijd dan de gemoderniseerde credo’s van Welzijnszorg en consorten, zonder eigenlijk ook maar 1 woord te veranderen aan een tekst die bijna even oud is als het christendom!

Verwante berichten

Noveen voor profetie in de Kerk Het bericht dat mgr. De Kesel zomaar een succesvolle priesterbroederschap aan de deur zet zonder een echt geloofwaardige argumentie te geven, verontrust me. Mark de Vries stelt er zich op zijn internationale blog over de Kerk in de Nederlanden ook...
Carnaval in december Heel dat Zwarte-Pietencircus heeft me wel aangegrepen. Ik zag er een artikel over in teletekstformaat en ik realiseerde me dat hetzelfde artikel in de hoogtijdagen van teletekst, zo'n dertig jaar geleden, toen er nog geen internet was, ons wellicht ...
Geen Pasen zonder onbevlekte ontvangenis Vanavond lazen we op Tweeten met God de vraag: Is Kerstmis het grootste feest van het jaar? Zoonlief voelde al dat het een strikvraag zou zijn en kwam na drie pogingen toch uit bij Pasen als het belangrijkste feest. Dat is toch niet logisch, klon...

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *