Tag: vlaanderen

LIVESTREAMMASSSOUNDSCAPE – een artistieke interpretatie van 12 live uitgezonden eucharistievieringen 

Tijdens de coronacrisis zijn alle missen opgeschort. De Kerk volgt voetstoots alle maatregelen die door de burgerlijke overheden worden genomen. Nochtans geeft ze daarmee een sterk wapen uit handen. De eucharistie is immers het krachtigste gebed dat de Kerk heeft. Waarom priesters niet verzocht worden (en in Vlaanderen eerder ontmoedigd worden) allemaal de mis te blijven opdragen, die zoveel mogelijk te streamen, om zo de gebedsintenties van hun parochianen met de hoogste dringendheid tot bij God te brengen, is mij een groot raadsel. Het lijkt alsof de Belgische bisschoppen een lock-down in de Hemel hebben opgelegd.

Alles opgeteld echter, zijn er gelukkig (met name in Nederland) nog heel wat kerken of kapellen waar het heilig misoffer voor ons heil dagelijks wordt opgedragen en waarvan we via livestream getuige kunnen zijn. 

Het multimediale aspect van zo’n livestream opent perspectieven voor creatieve benaderingen. Daaraan heb ik me gewaagd, in het grootste respect voor de heilige handelingen en teksten, maar hopend dat ook de bewerking een meditatieve ruimte schept waarin plaats is voor God. 

Concreet heb ik vorige donderdag een dozijn livestreams gedownload, sommige met video en audio, van andere enkel de klank. Die tracks heb ik samengevoegd en gesynchroniseerd, met de consecratie als gemeenschappelijk ijkpunt op de tijdschaal. 

De consecratie is het hoogtepunt van de liturgie. Als je erover nadenkt wat er precies gebeurt op dat ogenblik, besef je dat de grenzen van tijd en ruimte vervagen. Het offer van de mis is geen losstaande gebeurtenis, het is geen symbolische herinnering aan een gebeurtenis, noch een herhaling van iets, nee, waar we getuige van zijn, wat we zelf ervaren, is het sterven van Christus aan het kruis op de berg Golgotha nabij Jeruzalem, omstreeks het jaar 33 van onze tijdrekening. We zijn getuige van dat offer doorheen de grenzen van tijd en ruimte. Elke eucharistie, in eender welke kerk over de ganse wereld, op eender welk tijdstip, is een venster op dat ene, singuliere moment van Verlossing. Tegelijk zijn we, over diezelfde grenzen van tijd en ruimte heen, verbonden met alle gelovigen die ooit, ergens, een eucharistie mee beleven/beleefd hebben/zullen beleven.

Daarom komen dus in het filmpje alle tracks samen op precies dat moment! Wanneer ik mijn eigen compilatie voor de eerste keer bekeken, was dat een kippenvelmoment.

Het beeld is in de montage slechts bijkomstig. Wat ik vooral heb willen bereiken is het creëren van een soundscape, een landschap van geluid. De compilatie bevat missen volgens de gewone en volgens de buitengewone vorm van de liturgie, in verschillende talen, die door mekaar of langs mekaar aan het woord komen. Eerder dan de teksten te beluisteren of te begrijpen, is het de bedoeling dat je tot rust kan komen in het geroezemoes.

Eigenlijk mag je jezelf even God wanen als je de LIVESTREAMMASSSOUNDSCAPE beluistert, want zo moet het voor God klinken, als wij hier beneden in zoveel kerken allemaal door mekaar heen de eucharistie vieren en onze gebeden tot Hem richten. Maar tijdens de consecratie vallen al onze gebeden samen en staan we aan de zijde van de Vader, voor wie er geen voor en na is, die aanschouwt hoe zijn Zoon moet sterven aan het Kruis. 

Dit is een lijstje van de missen die zijn verwerkt in de video:

Beelden en geluid:

  • Ariënsinstituut (Utrecht, NL)
  • Casa Santa Marta (Vatikaan)
  • FSSPX Kapel van het Allerheiligste Sacrament (Antwerpen, B)
  • Maria-Geboortekerk (Nijmegen, NL)
  • Onze-Lieve-Vrouwekathedraal (Antwerpen, B)
  • Sint-Bavokathedraal (Haarlem, NL)
  • Sint-Maurusparochie (Holsbeek, B)
  • Sint-Willibrordusparochie (Lisse, NL)

Enkel geluid:

  • FSSP Fribourg (Zwitserland)
  • FSSP Guadalajagara (Mexico)
  • FSSP Los Angeles (VS)
  • FSSP Warrington (VK)
  • Louis Vierne: Messe Solennelle, Opus 16 (A recreation of a Traditional Latin Mass at Saint-Sulpice, Sunday of the Resurrection)

Behalve de laatste, zijn het allemaal livestreams uitgezonden op donderdag 26 maart 2020.

Wens je zelf een mis, opgedragen achter gesloten deuren, live te volgen of later te bekijken, bezoek volgende pagina’s:

Altijd dezelfde gezichten

Bij het aantreden van paus Franciscus, nu zes jaar geleden, schreef ik een artikeltje op mijn blog getiteld “Een nieuw gezicht van Jezus“. Ik maakte daarin de bedenking dat we met Johannes-Paulus II, Benedictus XVI en Franciscus drie heel verschillende pausen hebben, die elk een ander gezicht van dezelfde Jezus laten zien.

“Voor de buitenwacht zijn dat allemaal heel verschillende gezichten, en lijkt het alsof een andere paus ook meteen een andere kerk betekent. Een gelovige echter herkent de verschillende gezichten van een en dezelfde Christus, die eeuwig en onveranderlijk is.”

Jezus heeft verschillende gezichten. Hij is priester, leraar, rechter. Hij kan zalvend zijn, maar ook boos. Hij kan barmhartig zijn, maar ook op de proef stellen. De Kerk mag blij zijn dat de opeenvolgende plaatsvervangers van Christus op aarde zo’n verscheidenheid van gezichten tonen!

Maar hoe zit dat met de bisschoppen?

Bij het heengaan van mgr. Danneels beschrijft Emmanuel van Lierde hem in Tertio terecht als een “christelijk humanist en consensuszoeker”. Pieter Bauwens op Doorbraak analyseert vervolgens zijn rol in de meest recente bisschopsaanstellingen: “De opluchting was groot bij Danneels toen zijn ‘poulain’ Josef De Kesel in 2015 de nieuwe aartsbisschop van Mechelen werd. Sommigen zagen er ook zijn hand in en meten hem een groot aandeel in die benoeming aan. Met De Kesel in Mechelen, Johan Bonny in Antwerpen en Lode Aerts in Brugge zijn al zeker drie erfgenamen van Danneels bisschop in Vlaanderen. De kans is groot dat daar met de nieuwe bisschop van Gent, die op dit moment gezocht wordt, nog een vierde bijkomt.”

“De kans is groot dat daar nog een vierde bijkomt”

Ik tel één en één op en kom tot de slotsom dat we in Vlaanderen met een selectie bisschoppen zitten, die zowat allemaal een doorslagje zijn van mekaar en dan stel ik me de vraag of de Kerk in Vlaanderen wel echt blij moet zijn met vier “christelijke humanisten en consensuszoekers” aan het hoofd?

Voor zover het profiel van een “christelijk humanist en consensuszoeker” al mag gelden als een gelaat van Jezus, vind ik dat er best wat meer verscheidenheid zou mogen zijn!