Maand: december 2019

De wereld heeft Gods zoon verkregen door de heilige Maagd

God, de Vader heeft niets anders dan door Maria zijn Eengeborene aan de wereld geschonken. De aartsvaders hebben hierom gesmeekt, de profeten en de heiligen van het Oude Verbond hebben om die kostbare schat gebeden gedurende vierduizend jaren. Maar alleen Maria heeft hem verdiend en genade gevonden in de ogen van God, dankzij haar alvermogend gebed en verheven deugdzaamheid. De heilige Augustinus zegt, dat de wereld niet waardig was om de Zoon van God rechtstreeks uit de handen van de Vader te ontvangen en dat Hij Hem daarom aan Maria heeft gegeven, opdat de wereld Hem verkrijgen zou door haar.

God, de Zoon is om onze verlossing mensgeworden, maar in Maria en door Maria.

God, de heilige Geest heeft in Maria Jezus Christus gevormd, maar eerst vroeg Hij bij monde van een van zijn voornaamste hofdienaren om haar toestemming.

Over de Volmaakte GodsvruchtAbonneren per email (dagelijks van 2/12/2019 tot 28/11/2020)

Barmhartigheid per opbod

“Ik zou zijn hand vasthouden”, liet aartsbisschop Paglia noteren in respons op een instructie van de Zwitserse bisschoppen, die zegt dat een priester of pastoraal werker niet aanwezig mag zijn bij een stervende op het ogenblik dat euthanasie wordt gepleegd.   

Paglia bevestigt in woorden de leer, die euthanasie afwijst. In zijn daden wil hij die afwijzing niet bevestigen. Heel begrijpelijk dat hij zo redeneert: de paus promoot deze pastorale aanpak voortdurend. In concrete situaties haalt barmhartigheid het van de rigiditeit van de kerkelijke leer.

Ik begrijp en waardeer die redenering best, maar ik vind het altijd zo jammer als hooggeplaatste prelaten zich geroepen voelen om mekaar in pastorale barmhartigheid de loef af te steken en dat ten koste van de ondubbelzinnigheid van de leer. 

Als een Zwitsers priester geconfronteerd wordt met een euthanasiegeval en hij besluit, op basis van zijn eigen onderscheidingsvermogen en in alle discretie, dat het goed zou zijn om toch de euthanasie mee te maken, dan zou hij dat best in eer en geweten aan zijn bisschop melden en dan denk ik niet dat hij daarvoor gestraft zal worden. Hij moet natuurlijk zorgen dat zijn daad van barmhartigheid geen aanstoot geeft in zijn gemeenschap, want dan veroorzaakt hij een schandaal en daartegen waarschuwt Jezus ons in de meest krasse bewoordingen.

De uitspraak van mgr. Paglia gaat volledig voorbij aan deze raad. Zijn reactie is een slag in het gezicht van elke priester die met voorzichtigheid tracht de leer hoog te houden en waar nodig en mogelijk de barmhartigheid van persoonlijke nabijheid te schenken indien alle kansen om de leer toe te passen zijn uitgeput.

Bovendien mag gerust gezegd worden dat mgr. Paglia op die manier a priori een schandaal veroorzaakt in de ganse wereldkerk, want zijn uitspraak zet gelovigen aan tot twijfel over de waarde van de kerkelijke leer omtrent euthanasie.

De gratuite verklaring waarin hij zichzelf roemt om zijn —hypothetische— grenzenloze barmhartigheid, is bezwaarlijk een voorbeeld van nederigheid of van voorzichtigheid te noemen. Het opbod devalueert de waarde van échte barmhartigheid.

Deze vorm van zelfoverschatting zien we in de Kerk in zowat elke ethische discussie. Men loopt zich te hoop met pastorale benaderingen van zowat elk maatschappelijk verschijnsel dat de kerkelijke leer als problematisch beschouwt. In één beweging wordt eenieder die de leer wil begrijpen en toepassen, zonder pardon een gebrek aan barmhartigheid verweten en ei zo na de Kerk uitgekeken. In de hoofden hebben de —ingebeelde— barmhartig geamendeerde leerstellingen reeds kracht van wet.

Deze barmhartigheid heeft leerstellige ambities! Eens ze zelf tot wet is geworden, zal ze echter even kil en rigide zijn als elke andere leer…

Wat we missen, is ruimte voor het onvolmaakte. Zo noemde Rik Torfs dat, toen hij nog rector van de K.U. Leuven was. Ik noem het een noodzakelijk spanningsveld tussen de leer en de barmhartigheid.

Torfs had het niet zozeer over de Kerk, maar daar lag ongetwijfeld zijn inspiratiebron. In de brede samenleving zijn dezelfde mechanismes werkzaam. Zijn openingsspeech gaat sterk in op het belang van de vrijheid van meningsuiting [die bij de confraters in Gent onlangs werd ‘geneutraliseerd’, nvdr] en het gevaar van het juridiseren van meningen. 

Vluchtigheid is wat onze vrijheid van meningsuiting ontbreekt. Geobsedeerd door volledige openheid, registreren we al onze uitlatingen. Elk van die uitlatingen wordt door anderen dan weer zonder onderscheid of context becommentarieerd, terwijl een meningsuiting soms ook bedoeld is om te ventileren en vervolgens te verdwijnen. Toen er nog geen sociale media waren, kon je aan je eigen meningen een gewicht meegeven. Dan schreef je gewichtige meningen neer in een lezersbrief, een opiniestuk of desnoods een boek. Wie een lezing hield, kon het zich gerust veroorloven even uit de bocht te gaan. Al de rest was voor de vrienden aan de toog en om ’s anderendaags te vergeten. Ook dat is barmhartigheid.

Toen kon je met een schimpscheut en een lach nog ontsnappen aan het opbod van valse barmhartigheid.

Lekker breed geformuleerd. “Altijd prijs, altijd gewonnen!”
blank

God heeft zijn grootste werken begonnen en voltooid door Maria

Wanneer ik echter uitga van de bestaande heilsorde en zie, dat God zijn grootste werken heeft willen beginnen en voltooien door de allerheiligste Maagd, vanaf het ogenblik, dat Hij haar geschapen heeft, dan mag ik toch met een gerust hart aannemen, dat Hij ook in eeuwigheid niet van gedragslijn zal veranderen. Hij is immers God: volstrekt onveranderlijk in zijn gevoelens en handelwijze.

Over de Volmaakte GodsvruchtAbonneren per email (dagelijks van 2/12/2019 tot 28/11/2020)

blank

De Heer heeft de heilige Maagd niet nodig gehad

Ik erken met heel de Kerk, dat Maria enkel een schepsel is, voortgekomen uit de handen van de Allerhoogste, en dat zij dus, vergeleken bij zijn oneindige majesteit, minder betekent dan een atoom of liever helemaal niets. Immers alleen Hem mogen wij noemen: Degene die is. Bijgevolg heeft die verheven Heer voor het volvoeren van zijn wil en het manifesteren van zijn heerlijkheid de allerheiligste Maagd, absoluut gesproken, niet nodig gehad en ook nu heeft Hij haar niet nodig. Want God is de Opperheer, steeds onafhankelijk van iedereen en zichzelf toereikend. Hij hoeft maar iets te willen en het is er.

Over de Volmaakte GodsvruchtAbonneren per email (dagelijks van 2/12/2019 tot 28/11/2020)

blank

Wil je Jezus kennen, leer je eerst Maria kennen

Mijn hart heeft mij ingegeven alles wat ik hierboven met bijzondere vruchten heb beschreven. Mijn bedoeling was aan te tonen, dat de goddelijke Maria tot nu toe onbekend is gebleven, en dat dit een van de redenen is waarom ook Jezus Christus niet naar behoren wordt gekend. Indien de wereld dus eens, naar wij met zekerheid mogen aannemen, Jezus Christus volledig zal kennen en zijn heerschappij aanvaarden, dan zal dat een noodzakelijk gevolg zijn van het feit, dat men de allerheiligste Maagd Maria heeft leren kennen en zich onderworpen heeft aan haar heerschappij. Zij immers heeft Hem de eerste maal ter wereld gebracht; zij ook zal Hem met glorie doen verschijnen bij zijn tweede komst.

Over de Volmaakte GodsvruchtAbonneren per email (dagelijks van 2/12/2019 tot 28/11/2020)