Maand: februari 2020

Wijsheid, die nooit iets zonder reden beveelt, eist deze zelfverloochening van ons

Is het dan nog te verwonderen, dat de Heer gezegd heeft, dat al wie Hem wil volgen, zichzelf moet verloochenen en zijn ziel haten; dat wie zijn ziel liefheeft, haar zal verliezen; en wie zijn ziel haat, haar zal redden? Deze oneindige Wijsheid, die nooit iets zonder reden beveelt, eist deze zelfverloochening van ons, enkel omdat wij ten zeerste haat verdienen. Er is niets zo beminnenswaardig als God, maar ook niets dat meer onze afkeer moet opwekken, dan onszelf.

Over de Volmaakte GodsvruchtAbonneren per email (dagelijks van 2/12/2019 tot 28/11/2020)

Uit onszelf hebben we slechts het niet en de zonde

Ten eerste. Om ons van onszelf te ontledigen, moeten wij onder het licht van de heilige Geest beseffen hoe slecht wij zijn in het diepste van onszelf, en hoe onbekwaam tot alles wat ter zaligheid dienstig is. Wij zijn zwak in alle opzichten en voortdurend aan wispelturigheid onderhevig. Geen enkele genade zijn wij waardig, en telkens opnieuw blijkt onze ongerechtigheid. Zoals de zuurdesem het deeg met zijn zuur aantast, doet rijzen en gisten, zo ook heeft de zonde van onze stamvader ons allen in de staat van volledige ontbinding, verzuring, gisting en bederf gebracht. Vervolgens hebben de actuele zonden, zwaar of licht, ook al werden ze vergeven, onze begeerlijkheid, zwakheid, onstandvastigheid en bedorvenheid vermeerderd en resten van het kwaad in ons achtergelaten. Ons lichaam is zo bedorven, dat het door de heilige Geest genoemd wordt: lichaam van zonde, in zonde ontvangen en gevoed en tot elke zonde in staat. Het is aan ontelbare ziekten onderhevig, gaat elke dag tot verdere ontbinding over en teelt niets dan schurft, ongedierte en bederf. Onze ziel, verenigd met het lichaam is zo vleselijk geworden, dat zij zonder meer vlees wordt genoemd: Alle vlees had zijn weg bedorven. Onze geest kent niets anders dan hoogmoed en verblinding, ons hart enkel verstoktheid, onze ziel slechts zwakheid en onstandvastigheid; ons lichaam bezit enkel begeerlijkheid, oproerige hartstochten en ziekten. Van nature zijn wij hovaardiger dan pauwen, meer gehecht aan de aarde dan padden, geiler dan bokken, nijdiger dan slangen, gulziger dan zwijnen, woedender dan tijgers, trager dan schildpadden, zwakker dan riet en onbestendiger dan weerhanen. Uit onszelf hebben we slechts het niet en de zonde en verdienen niets anders dan Gods toorn en de eeuwige hel.

Over de Volmaakte GodsvruchtAbonneren per email (dagelijks van 2/12/2019 tot 28/11/2020)

DERDE WAARHEID: Wij moeten ons zuiveren van wat er verkeerd in ons is

Maar waar ben ik mee bezig? Waarom sta ik nog langer stil om iets te bewijzen, dat zo duidelijk is? Wil iemand zich niet slaaf van de heilige Maagd noemen, goed. Laat hij dan maar slaaf van Jezus Christus worden en zich aldus noemen. Hij zal het dan tevens van de heilige Maagd zijn, want Jezus is de vrucht en glorie van Maria. Om dit nu het best te verwezenlijken, bediene men zich van de devotie waarover ik verder zal handelen.

Gewoonlijk worden onze beste handelingen, door het verkeerde dat in ons leeft, bezoedeld en bedorven. Giet maar eens zuiver en helder water in een stinkend vat, of wijn in een fust dat van binnen door andere wijn is verzuurd; het heldere water en de goede wijn zullen bederven en al heel gemakkelijk de slechte reuk overnemen. Zo is het ook wanneer God de hemelse dauw van zijn genaden en de heerlijke wijn van zijn liefde in het vat van onze ziel stort, dat door erfschuld of persoonlijke zonde verzuurd is. Die gaven worden dan meestal bedorven en besmet door de slechte zuurdesem en de kwade ondergrond, die de zonde in ons heeft achtergelaten. En daarvan ondervinden onze handelingen weer de nadelige gevolgen, ook die van de verhevenste deugden. Willen wij dus de volmaaktheid bereiken, wat alleen mogelijk is door de éénwording met Jezus Christus, dan is het van het grootste belang, dat wij ons ontledigen van al wat verkeerd in ons is. Anders zal de Heer, in zijn oneindige zuiverheid en afschuw voor de minste zielesmet, ons uit zijn ogen wegjagen en zich niet met ons verenigen.

Over de Volmaakte GodsvruchtAbonneren per email (dagelijks van 2/12/2019 tot 28/11/2020)

Zou de heilige Maagd niet evenveel onderdanen en slaven bezitten als er schepselen zijn?

Bovendien, zou de heilige Maagd niet evenveel onderdanen en slaven bezitten als er schepselen zijn? Hogerop immers heb ik uitgelegd, dat zij Koningin en Oppervorstin is van hemel en aarde. Ecce imperio Dei omnia subjiciuntur et virgo; ecce imperio Virginis omnia subjiciuntur et Deus: Zie, aan de heerschappij van God is alles onderworpen, ook de Maagd; zie, aan de heerschappij van de Maagd is alles onderworpen, ook God, aldus de heilige Anselmus, Bernardus, Bernardinus en Bonaventura. En is het dan niet redelijk, dat er onder zoveel gedwongen slaven ook slaven uit liefde gevonden worden, die Maria uit vrije wil tot hun Vorstin kiezen? Mensen en duivelen zouden wel hun vrijwillige slaven hebben, en Maria niet! Een koning zal er zich mee vereerd voelen, wanneer zijn koninklijke gemalin slaven heeft, waarover zij recht van leven en dood kan doen gelden: wat eer en macht betekent voor de een, betekent het tevens voor de ander. Maar zou men kunnen aannemen, dat de Heer, die als de beste aller zonen zijn heilige Moeder heeft doen delen in zijn macht, niet zou verdragen, dat zij slaven bezit? Heeft Hij dan minder eerbied en liefde voor zijn Moeder dan Ahasveros voor Ester en Salomo voor Batseba? Wie zou dat durven beweren of zelfs maar denken?

Over de Volmaakte GodsvruchtAbonneren per email (dagelijks van 2/12/2019 tot 28/11/2020)

Een liefdeslaaf van de allerheiligste Maagd is een betere slaaf van Jezus Christus

Volgens de heiligen en veel voorname persoonlijkheden kan men zich dus liefdeslaaf noemen van de allerheiligste Maagd en zich als zodanig aan haar toewijden, om aldus een betere slaaf van Jezus Christus te zijn. De heilige Maagd is het middel waarvan de Heer zich heeft bediend om tot ons te komen. Wij moeten van hetzelfde middel gebruik maken om tot Hem te gaan. Wanneer wij ons aan andere schepselen hechten, zouden deze ons eerder van God kunnen verwijderen dan tot Hem voeren. Maar zo is Maria niet: zij verlangt niets vuriger dan ons met haar Zoon Jezus Christus te verenigen, en haar Zoon ziet niets liever dan dat wij door zijn heilige Moeder tot Hem komen. Op die manier eren en verheugen wij Hem, zoals het ook voor een koning eervol en verheugend zou zijn wanneer iemand zich als slaaf wegschonk aan de koningin, om des te beter zijn onderdaan en slaaf te worden. Daarom zeggen de heilige vaders, en na hen de heilige Bonaventura, dat de heilige Maagd de weg is om tot de Heer te gaan: Via veniendi ad Christum est appropinquare ad illam.

Over de Volmaakte GodsvruchtAbonneren per email (dagelijks van 2/12/2019 tot 28/11/2020)