Maand: maart 2020

Schijnheiligen bedekken hun zonden en slechte gewoonten met de mantel van de getrouwe Maagd

Er zijn nog andere onechte vereerders van de heilige Maagd, namelijk de schijnheiligen. Deze bedekken hun zonden en slechte gewoonten met de mantel van de getrouwe Maagd, om zo voor de buitenwereld door te gaan voor wat ze niet zijn.

Over de Volmaakte GodsvruchtAbonneren per email (dagelijks van 2/12/2019 tot 28/11/2020)

Wispelturigen dienen de heilige Maagd juist zoals het hun invalt

De wispelturigen dienen de heilige Maagd nu weer wel, dan weer niet; juist zoals het hun invalt. Ze hebben momenten van vurigheid, maar ook inzinkingen. Vandaag zou men zeggen, dat zij tot alles bereid zijn om haar te dienen, morgen kent men ze niet meer terug. Eerst willen ze alle devoties tot de heilige Maagd tegelijk gaan beoefenen en ze laten zich dan ook bij alle mogelijke broederschappen inschrijven. Maar achteraf komen ze de statuten ervan niet trouw na. Ze zijn net zo veranderlijk als de maan. Vandaar dat Maria hen om hun wispelturigheid evenals de halve maan onder haar voeten vertreedt. Immers ze zijn niet waardig tot de dienaren van die getrouwe Maagd gerekend te worden, want deze zijn trouw en standvastig. Men kan beter niet zoveel gebeden en godvruchtige oefeningen op zich nemen en er wat minder verrichten, maar dan met liefde en volharding, ondanks de duivel, de wereld en het vlees.

Over de Volmaakte GodsvruchtAbonneren per email (dagelijks van 2/12/2019 tot 28/11/2020)

Beoefen deze goede praktijken niet om maar rustig in zondige staat voort te leven

Dat is de methode om een zondaar op wonderlijk doeltreffende wijze tot inkeer te brengen, al is hij nog zo verstokt. En indien mijn lezer zo iemand is, ook al zweeft hij met één voet boven de afgrond, dan zou ik hem dit middel aanraden. Maar dan op voorwaarde, dat hij deze goede praktijken alleen beoefent om van God, op voorspraak van de heilige Maagd, de genade van het berouw en de vergeving van zijn zonden te verkrijgen, en tevens de kracht om zijn slechte gewoonten te overwinnen. Niet om maar rustig in zijn zondige staat voort te leven, ondanks de waarschuwende stem van zijn geweten, het voorbeeld van Jezus Christus en de heiligen, ondanks de voorschriften van het heilig evangelie.

Over de Volmaakte GodsvruchtAbonneren per email (dagelijks van 2/12/2019 tot 28/11/2020)

Iemand die aldus de verering van de allerheiligste Maagd misbruikt begaat een afschuwelijke heiligschennis

Ik beweer, dat iemand, die aldus de verering van de allerheiligste Maagd misbruikt, de heiligste en degelijkste na die tot onze Heer in het heilig Sacrament, een afschuwelijke heiligschennis begaat, en wel de grootste en minst vergeeflijke na die van de onwaardige Communie. Ik geef toe: om waarlijk toegewijd te zijn aan de heilige Maagd is het niet absoluut noodzakelijk, dat men zo heilig is, dat men alle zonden vermijdt, hoe wenselijk dat ook zou zijn. Maar wat men toch op zijn minst mag eisen (let goed op mijn woorden), dat is:

ten eerste: het oprechte voornemen om minstens iedere doodzonde te vermijden, die zowel de Zoon als de moeder beledigt;

ten tweede: dat men zich inspant om niet meer te zondigen;

ten derde: het lidmaatschap van een of andere broederschap, het bidden van de rozenkrans of een ander gebed, vasten op zaterdag, enzovoort.

Over de Volmaakte GodsvruchtAbonneren per email (dagelijks van 2/12/2019 tot 28/11/2020)

blank

Communicatie over de communie tijdens lock-down

De (sociale) media bezorgen ons een stortvloed van nieuws over de corona-epidemie. Duizelingwekkende cijfers, dramatische getuigenissen, adembenemende voorspellingen en het moeizame proces om harde maatregelen te treffen.

Anton de Wit schreef een artikel “Ik leg me neer bij welke overheidsmaatregel dan ook“, zich beroepend op het dertiende hoofdstuk van Paulus’ Romeinenbrief. Voor gelovigen draagt de overheid niet het hoogste gezag, niettemin is het verdienstelijk zich eraan te onderwerpen. Dat hebben de kerken dan ook voetstoots gedaan. 

Communicatie over zo’n maatregelen moet concreet en duidelijk zijn. Er is ook weinig tijd om de verwoording te wikken en te wegen. In dat proces is jammerlijk voorbijgegaan aan het belang dat de eucharistie heeft in het leven van een gelovige. De aankondiging van de opschorting der missen had even goed die van de opschorting van een toneelstuk of een voetbalwedstrijd kunnen zijn.

Alsof voor gelovigen de eucharistie niet méér noodzakelijk is dan het toneelstuk of de voetbalwedstrijd voor de liefhebbers van die respectieve vormen van vermaak!? Alsof bisschoppen slechts instaan voor de lichamelijke gezondheid van hun gelovigen!?

Om een alternatief te bieden, verschenen de overzichten met de live uitgezonden eucharistievieringen. Ook verschenen er talloze mededelingen, onder meer van de bisschoppen, over alternatieven in persoonlijk gebed of naastenliefde.

Ik vrees (en ik hoop) dat er desondanks veel gelovigen met onbeantwoorde vragen blijven zitten, voor wie de eucharistie het zwaartepunt van hun geloofsleven is, voor wie de sacramenten levensnoodzakelijk zijn. Winkels met “levensmiddelen” mogen open blijven, maar kerken niet. Vanuit een bepaalde geloofsvisie is dat niet erg consequent. 

Een antwoord op die vragen zal men op Kerknet niet vinden. “Bid maar een beetje meer, en het is ook goed”, is het antwoord dat je daar krijgt. Ook voor priesters lijkt de boodschap me onduidelijk. Waarom worden ze niet aangespoord om de eucharistie te blijven opdragen, maar dan zonder gelovigen, om de parochie daarvan op de hoogte te stellen en waar mogelijk een livestream of audio-verbinding te voorzien?  

Het zou mooi zijn, mochten ook deze gelovigen een antwoord op hun vragen vinden, in een kerkelijke taal die zij begrijpen. Zo las ik op de website van de Sint-Angeskerk in Amsterdam het artikel met de aankondiging van de opschorting van de missen en hoewel de feitelijke boodschap dezelfde is, maakt de verwoording duidelijk dat de bezorgdheid van de praktiserende gelovigen ernstig genomen wordt. “Daar kan je wat mee”, zouden ze in Nederland zeggen, denk ik. 

Voorlopig heb ik in heel de kerkelijke stortvloed van nieuws nog maar éénmaal een concreet antwoord opgevangen voor gelovigen die worstelen met hun onmogelijkheid aan het sacrament van de eucharistie deel te nemen, laat staan de communie te ontvangen, en dat is in de dagelijkse livestream “Vieren met de bisschop” op 18 maart, in de 9de minuut, wanneer mgr. Bonny het heeft over de “communie van verlangen”. Deo Gratias!

Die livestream is, naast de reeds geplande radio- en tv-missen, de enige die op Kerknet wordt gepromoot. Waarschijnlijk omdat die heel professioneel wordt gemaakt. Een andere verzuchting die niet weinig parochianen hebben is, naar mijn aanvoelen, dat zij de band met hun vertrouwde parochiekerk verbroken voelen. Met de hedendaagse technologie is het echt niet moeilijk om een livestream op te zetten. Er zijn heel wat parochies die het doen, maar nog meer die er blijkbaar niet erg van wakker liggen. Ook daar ontbreekt op Kerknet alle informatie, bijvoorbeeld een goeie handleiding over hoe je met eenvoudig audiovisueel materiaal aan de slag kan gaan voor je eigen livestream. En ja, dat zal een beetje amateuristisch zijn, maar zeg nu eerlijk, dat is een gewone mis vaak ook 😉 

We mogen echter niet klagen. De meest tragische berichten vanuit Italië zijn die over coronapatiënten die overlijden in een ziekenhuis, afgezonderd van hun familieleden. In dit artikeltje getuigt een franciscaan welke beperkingen wegens het infectiegevaar worden opgelegd bij het bezoek van zieken op hun sterfbed. Zelfs de kist met het lichaam van een overledene kan door de nabestaanden niet worden gegroet. Als we dan toch een beetje meer moeten bidden, laat ons dan bidden om genade af te smeken voor slachtoffers die eenzaam sterven op een ziekenhuisbed en voor hun nabestaanden in lock-down!

Illustratie: The Presence of Jesus Christ in the Holy Eucharist is like a consuming fire, 2003 (w/c on paper), Wang, Elizabeth