Europees Parlement uitgedaagd door “One of Us”

One of Us

Het zal u misschien ontgaan zijn, maar een burgerinitietief onder de naam “One of Us” heeft gedurende de laatste maanden meer dan 1.7 miljoen handtekeningen van Europese burgers verzameld, om een hoorzitting te verkrijgen in het Europees Parlement over een voorstel van decreet met als kernpunt: “Er zal geen budget worden gereserveerd voor de financiering van activiteiten die menselijke embryo’s vernietigt, of waarbij hun vernietiging verondersteld kan worden.” De voornaamste toepassingsgebieden zijn wetenschappelijk onderzoek en ontwikkelingshulp.

Het afdwingen van zo’n hoorzitting is een verwezenlijking van het Verdrag van Lissabon, voordien was dat onmogelijk. “One of Us” is de tweede petitie die aan de Europese Commissie wordt overgedragen. De eerste was “Water and sanitation are a human right! Water is a public good, not a commodity!” en haalde 1.66 miljoen handtekeningen.

Deze hoorzitting is dus toch een beetje een historisch gebeurtenis voor Europa! Ze vond deze voormiddag plaats, voor de verzamelde commissies van ontwikkelingssamenwerking, onderzoek, wetgeving en petities en was live te volgen op de websites van de EU.

Het debat was levendig, waarschijnlijk niet in het minst omdat er een grote aanwezigheid van bezoekers op te maken was uit het regelmatig juichen en jouwen, tot ergenis van de voorzitsters van de opeenvolgende sessies — het Parlement is blijkbaar gewoon om te werken zonder teveel pottenkijkers. Elke sessie werd ingeleid door een presentatie van het burgercomité “One of Us” en gevolgd door vragen en opmerkingen van de vertegenwoordigers van de commissies en de parlementsleden.

“Europees Parlement” en “levendig debat” zijn begrippen die ik zelden in eenzelfde zin zou gebruiken, maar deze zitting mag als uitzondering gelden. Er waren sterke bijdrages van parlementsleden die het initiatief en de achterliggende morele principes ondersteunden, en dat is alvast hoopgevend. Uit de mond van een van de parlementsleden kon worden vernomen dat binnen de Europese structuren een censuur bestaat waardoor over abortus geen open debat kan worden gevoerd.

De kritiek werd op verschillende manieren vertolkt. Enkele parlementsleden kwamen aandraven met ‘praktische bezwaren’, zo vroeg een parlementslid aan de bisschoppen en kardinalen, die talrijk hun stem aan de petitie verleenden, of medicijnen die tot stand komen door onderzoek dat gebruik maakt van embryo’s, dan ook verboden zouden worden in de landen waar zulk onderzoek verboden is… een interessante vraag, maar niet aan de orde tijdens een principieel debat. Andere parlementsleden vertolkten de feministische slogan ‘baas in eigen buik’ zonder veel omhaal noch overtuigingskracht en werden vanop de tribune uitgejouwd. Het hele debat kreeg mee daardoor al snel een ideologische lading en de wederzijdse beschuldigingen van fundamentalistisme waren niet uit de lucht.

Toch lijkt het me niet uit te sluiten dat deze hoorzitting in Europa iets kan losweken. Je merkte hoe de algemene houding van de parlementsleden er een was van verdediging, alsof ze ervan schrokken hoe een burgercomité het Parlement zomaar eventjes de les kwam spellen over ethiek en moraal, gebieden waar het Parlement zich boven alles en iedereen verheven waant. Het is confronterend voor een parlement dat in een hoge ivoren toren leeft om te merken dat het ethisch bewustzijn wel degelijk leeft onder zijn burgers, en dat is af en toe wel eens nodig!

Benieuwd wat de Vlaamse pers hiervan zal oppikken…

Volledig videoverslag vind je hier, alsook een interessante nabeshouwing met een blik achter de schermen.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *