Gods aandachtsboog

Dat de eerste lezing en het evangelie van vandaag, de tweede zondag van de vasten, met mekaar in verband staan, zal niemand ontgaan zijn. Toch zijn beide gebeurtenissen honderden, misschien meer dan duizend (ik heb eigenlijk geen idee) jaar van mekaar gescheiden.

Als het gaat over Gods heilsplan, filosofeer ik graag over de rol die het concept tijd daarin speelt, en over hoe die voor God helemaal anders loopt dan voor ons. Ik stel me dan voor dat voor God beide gebeurtenissen, de beproeving van Abraham om te zien of hij bereid zou zijn zijn enige zoon te offeren en de bereidheid van God om zelf zijn enige Zoon te offeren, eigenlijk plaatsgrijpen als waren het twee aspecten van een singuliere gedachte. “Als jij, mens, bereid bent om Mij jouw zoon te offeren, wil ik dat offer niet aanvaarden, maar ben Ik ook bereid om mijn Zoon te offeren voor jou.” Één gedachte in Gods geest, die in een fractie van een seconde te bevatten is, die in de geschiedenis van de mensheid duizend jaar overspant.

Tegelijk zie ik dan ook hoe voor God mijn leven, gemeten in de tijd nog geen fractie van de eeuwigheid, evenveel aandacht krijgt als het ganse verlossingswerk van de mensheid. In mijn leven speelt het verlossingswerk zich opnieuw af of beter gezegd: ik neem deel aan hetzelfde verlossingswerk en dat gebeuren krijgt van God zijn volle aandacht. Misschien eist dat rommelig leven van mij, met dat telkens opnieuw ten val komen en bekeren, nog wel de meeste aandacht op. Het lijkt me in elk geval veel complexer te zijn dan een singuliere gedachte!

Verwante berichten

Zien of waarnemen? Vandaag leerde ik weer iets bij tijdens het voorlezen aan de kinderen. In het bijbelverhaal uit het lectionarium geneest Jezus een man die blind was vanaf zijn geboorte door zijn ogen met slijk in te smeren. Ik heb nooit begrepen wat dat slijk erbij ...
Jezus als karikaturist De parabel van de koning die een feestmaal aanricht en moet vaststellen dat de vrienden die hij uitnodigt allemaal een excuus hebben om niet te komen opdagen, wordt meestal uitgelegd als een metafoor. De koning is Jezus zelf, de gasten dat zijn wij, ...
Twijfel in het geloof, een stijlfiguur of elitair ... "Geloof kan niet zonder twijfel". Deze stelling is onder katholieke publicisten bon ton en krijgt apologetische allures. Ik doe welwillende pogingen om te begrijpen wat ze ermee bedoelen, want op het eerste zicht lijkt het alsof het hun bedoeling is ...

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *