God is liefde, ja, maar waarom?

Gisteren gaf Alledaags Geloven ons de vraag uit de Mechelse Catechismus “Is het genoeg de christelijke leer ééns geleerd te hebben?”. Het antwoord luidt: “Neen, het is niet genoeg de christelijke leer ééns geleerd te hebben; geheel ons leven moeten wij ze onthouden en altijd beter trachten te begrijpen.”

De vraag vertrekt vanuit de premisse dat we de christelijke leer alvast één keer leren (de vraag verschijnt in de artikels voor het vijfde leerjaar). Daarmee bedoelde de auteur wellicht het studeren van de Mechelse Catechismus, het schoolboek dat tot aan onze ouders of grootouders tientallen generaties een inleiding tot praktische en rationele theologie heeft gegeven. Sinds we besloten hebben hebben dat het afschrikeffect van deze studie te ontmoedigend is om van nut te zijn bij het geloofsonderricht van onze jeugd, gaat de permisse natuurlijk niet langer op.

Toch is die studie waardevol, want ze leert ons God beter kennen en daarmee ook onszelf, en dat is naar verluidt het begin van alle wijsheid. De studie helpt ons ook de verzoening te bewerkstelligen tussen ons geloof en ons redelijk verstand. Net als elke wetenschap, vertrekt het geloof vanuit een aantal vooronderstellingen die worden aangenomen, waarop de overige kennis via logische deductie wordt afgeleid.

Lees bijvoorbeeld dit artikeltje: The Trinity Makes a Difference to Our Faith. Het leert, op logische grond, hoe het concept van de Drievuldigheid van God noodzakelijk is om te kunnen zeggen dat God liefde is en hoe deze uitspraak bij uitstek eigen is aan het christelijke geloof. Zeggen dat God liefde is, is nog steeds populair gemeengoed onder gelovigen, maar weinigen zullen vermoeden dat er meer achter schuilgaat dan een vaag aanvoelen of een geïsoleerd bijbelcitaat.

Dat leidt dan weer tot andere misverstanden, want de stelling “God is liefde” gaat, zonder theologische onderbouw, snel een eigen leven leiden en levert op zijn beurt gevolgtrekkingen op die niet meer beantwoorden aan de originele katholieke theologie.  

Duistere middeleeuwers, zoals Thomas van Aquino, wisten geloof en wetenschap perfect te verzoenen, maar wij, in onze door wetenschap gedomineerde samenleving, durven de brug niet langer te slaan. Dat is geen verrijking.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *