Zoveel negativiteit op sociale media

Ik hoor wel eens de verzuchting dat er zoveel negativiteit rondgaat op sociale media. Het is een juiste vaststelling. Ik maak me er zelf ook schuldig aan. Het is de reden waarom ik jaren geleden gestopt ben met facebook en me beperk tot twitter. Het wordt voorgedaan alsof dat laatste medium minder ruimte biedt voor nuance, maar mij komt het voor dat het zich juist minder leent tot eindeloze dovemansdiscussies die telkens uitmonden in een stellingenoorlog. 

Natuurlijk is het mijn eigen schuld. Ik kies zelf welke accounts ik volg. Als ik andere accounts zou volgen, zou ik me misschien minder moeten opwinden. Als ik alleen accounts volg die negatieve dingen berichten, ga ik zelf ook negatief denken. Maar als ik die accounts niet zou volgen, zou ik mijn kop dan niet in het zand steken?

Let op: ik heb het niet over de kneuterigheid van Vlaamse of Belgische politiek of over mensen c.q. trollen die negatief reageren op berichten, die kan ik gemakkelijk negeren, maar over nieuwsberichten die mij vanuit mij principes negatief overkomen!

Dit is een greep uit de tweets die mij voorbije week ‘op mijn paard’ zetten:

Pro-life-studenten schrijven met stoepkrijt “Black Pre-Born Lives Matter” voor een abortuskliniek en worden gearresteerd:

Amerikaanse volksvertegenwoordigster vindt standbeeld van de heilige pater Damiaan in het Kapitool een voorbeeld van “white supremacy”:

Vandalisme tegen kerkgebouwen in Frankrijk en een Turkse president die de islamisering van Haga Sophia slechts als een opstapje naar de hertoeëigening van moskeeën in Spanje, het gaat allemaal voorbij zonder noemenswaardige reactie uit de christelijke wereld:

Engelse bischoppen beramen zich over een standpunt tegenover een verplicht Corona-vaccin en uiten de ethische bedenking dat de ontwikkeling van zo’n vaccin gebaseerd is op celmateriaal verkregen door abortus, maar vegen dat snel onder de mat (het feit dat ze zich de bedenking nog maken, vond ik dan weer wel positief, zouden onze bisschoppen dat ueberhaupt aandurven?):

Catalaanse politici die onafhankelijkheid van hun land willen, zitten intussen als 1000 dagen in de cel:

Een activistische programmeur stuurt me via github een voorstel om de termen ‘master’ en ‘slave’ uit mijn code te verwijderen (github is in feite ook een soort van sociale media):

Nederlandse minister laat kinderen vroegtijdig toe tot ‘behandeling’ van transgenderproblemen:

Dat gaat zo maar door, week in week uit, met een eindeloze stroom van berichten die regelrecht ingaan tegen de beginselen die ik een gezonde, harmonische samenleving toeken. Het ergste is, dat de meeste van die berichten eigenlijk gewoon ‘mainstream’ blijken. Je zou toch voor minder de moed verliezen? 

Wat is het alternatief? Kranten lezen is helemaal onmogelijk, want je leest er net hetzelfde en het wordt er voorgedaan als ‘neutrale’ berichtgeving, waarvoor je dan nog moet betalen ook. Al meermaals heb ik de accounts die ik volg proberen uitzuiveren om de ergste bronnen van negativiteit eruit te halen, maar als ik nadien weer andere accounts vind over onderwerpen die me interesseren, komt het gewoon terug. Ik doe mijn best om geen reacties op berichten te gaan lezen, maar voor feitelijke nieuwsberichten kan ik mijn ogen toch niet zomaar sluiten? Ik blijf wel nieuws-gierig!

Ook een vlucht in de literatuur of film lukt me niet erg, want ik ben fan van het dystopische genre, dus het gaat meestal over samenlevingen die afgegleden zijn naar waanzin en totalitarisme, en daarin herken ik natuurlijk keer op keer dingen die zich in werkelijkheid aan het afspelen zijn. 

Het zal wel aan mij liggen… Als gebruiker van sociale media zou een beetje gedragstherapie me wel deugd doen, door bij elk bericht te beseffen “het is selectief, het is gekleurd, het zal zo’n vaart wel niet lopen, de meeste mensen denken zo niet, het is uiteindelijk wel goed bedoeld”. Maar ondertussen is het wel gebeurd en niet meer ongedaan te maken…

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *